Duivelsmuziek, de B-kantjes De officiële soundtrack van Duivelsmuziek wordt goed beluisterd, dus moest er maar eens een ‘Duivelsmuziek, de B-kantjes’ komen. Nou ja, B-kantjes… stuk voor stuk kneiters van hits natuurlijk. Voor Duivelsmuziek 1 bestond een duidelijke leidraad, elk liedje correspondeert met een hoofdstuk van het boek. Voor de B-kantjes geldt dat niet, toch hangt de volgorde en de selectie natuurlijk nog steeds samen met het boek. We beginnen weer in Memphis, dalen af langs de Mississipppi, door de Delta, bezoeken een gevangenis, pikken wat zydeco mee en eindigen in N’awlinz. Vanzelfsprekend staan er enkele oude bekenden in de lijst, maar ook veel nieuws. Zo laat Scrapper Blackwell een potje serieuze fingerpicking horen, doen Walter Brown en Mattie May Thomas een a capellaatje (prachtige prison blues) en mag Rockin’ Dopsie Jr ditmaal een zydeco-feestje bouwen. Met Lloyd Price vliegen de B-kantjes vrolijk uit de bocht, een belachelijk musical-achtige versie van Staggerlee, maar toch lekker. Vanaf Eddie Bo’s Check Your Bucket laten we de bluesinvloeden grotendeels voor wat ze zijn en ligt de focus op het schudden van willekeurige lichaamsdelen, New Orleans style. Hoewel, de Mardi Gras Indians zorgen nog voor een relatief rustpuntje, maar vanaf Trombone Shorty horen we alleen nog maar jepperende straatblazers. Laissez les bon temps rouler!

Duivelsmuziek, de B-kantjes

De officiële soundtrack van Duivelsmuziek wordt goed beluisterd, dus moest er maar eens een ‘Duivelsmuziek, de B-kantjes’ komen. Nou ja, B-kantjes… stuk voor stuk kneiters van hits natuurlijk.

Voor Duivelsmuziek 1 bestond een duidelijke leidraad, elk liedje correspondeert met een hoofdstuk van het boek. Voor de B-kantjes geldt dat niet, toch hangt de volgorde en de selectie natuurlijk nog steeds samen met het boek. We beginnen weer in Memphis, dalen af langs de Mississipppi, door de Delta, bezoeken een gevangenis, pikken wat zydeco mee en eindigen in N’awlinz.

Vanzelfsprekend staan er enkele oude bekenden in de lijst, maar ook veel nieuws. Zo laat Scrapper Blackwell een potje serieuze fingerpicking horen, doen Walter Brown en Mattie May Thomas een a capellaatje (prachtige prison blues) en mag Rockin’ Dopsie Jr ditmaal een zydeco-feestje bouwen. Met Lloyd Price vliegen de B-kantjes vrolijk uit de bocht, een belachelijk musical-achtige versie van Staggerlee, maar toch lekker.

Vanaf Eddie Bo’s Check Your Bucket laten we de bluesinvloeden grotendeels voor wat ze zijn en ligt de focus op het schudden van willekeurige lichaamsdelen, New Orleans style. Hoewel, de Mardi Gras Indians zorgen nog voor een relatief rustpuntje, maar vanaf Trombone Shorty horen we alleen nog maar jepperende straatblazers.

Laissez les bon temps rouler!